สังคมสูงวัยเรื่องใกล้ตัว
หลายคนคงไม่รู้ว่าขณะนี้ประชากรวัยสูงอายุของเรามีมากกว่าวัยเด็กหลายแสนคนและจะมากขึ้นเรื่อยๆจนถึงปี 2564 และในปีนั้นสังคมไทยของเราจะกลายเป็นสังคมผู้สูงอายุอย่างสมบูรณ์ จากการวิจัยตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยพบว่าในปี 2550 สัดส่วนผู้สูงอายุที่มีรายได้จากบุตร 52.3% และผู้สูงอายุที่มีรายได้จากการทำงานเลี้ยงตัวเอง 28.9% แต่ในปี 2557 พบว่าสัดส่วนผู้สูงอายุที่มีรายได้จากบุตรลดลงเหลือเพียงแค่ 35.7% แต่สัดส่วนของผู้สูงอายุที่มีรายได้จากการทำงานเลี้ยงตัวเองเพิ่มขึ้นเป็น 34.3% เราจะเห็นได้ว่านับวันสัดส่วนของผู้สูงอายุที่จะต้องทำงานเลี้ยงตัวเองหลังวัยเกษียณมีเพิ่มขึ้น และความหวังว่าจะเงินรายได้จากลูกหลานก็เป็นไปได้น้อยลง
เนื่องจากคนสมัยนี้มีลูกน้อยลง บางคู่แต่งงานแล้วเลือกที่จะไม่มีลูก หลายคนเลือกที่จะอยู่คนเดียว จึงทำให้สัดส่วนประชากรวัยเด็กมีน้อยลง ในขณะที่ตัวเราแก่ขึ้นทุกวันๆ มีคนจำนวนไม่น้อยที่มัวแต่ก้มหน้าก้มตาหาเงิน ใช้ชีวิตสนุกสนานเพลินเพลิน จนลืมคิดไปว่าอีกไม่นานเราก็ต้องแก่ ต้องเจ็บป่วย และต้องตาย เลยไม่ได้วางแผนรองรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นอีกไม่กี่ปีข้างหน้า ถ้าเรามีเงินเก็บหรือมีรายได้เพียงพอที่จะอยู่จนถึงวันสุดท้ายของชีวิตถือว่าโชคดีไป แต่ถ้าเราดันอายุยืนแต่มีเงินเก็บมีไม่พอ ทำงานไม่ไหว โรคภัยรุมเร้า ลูกหลานไม่เลี้ยง แล้วเราจะทำอย่างไร?
ทุกๆนาทีที่โลกหมุนไป ข้าวของเครื่องใช้ ค่าครองชีพ ค่าใช้จ่ายก็แพงขึ้นทุกวัน เราไม่รู้หรอกว่าพอถึงวันนั้นลูกหลานของเราจะมีรายได้เพียงพอที่จะเลี้ยงตัวเองหรือไม่? จะดีกว่าไหมถ้าเราวางแผนรายได้หลังเกษียณเสียแต่วันนี้ “อัตตา หิ อัตตะโน นาโถ ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน”
สนใจวางแผนเกษียณ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น